Over de naam

Vigilare betekent waken

Het is een Latijns werkwoord. Het betekent wakker zijn, de wacht houden, opletten terwijl een ander slaapt. Van datzelfde woord komt ons vigilant, en het is de wortel van vigiles: de nachtwacht van het oude Rome.

De vigiles van Rome

Keizer Augustus richtte ze rond het jaar zes na Christus op. Zevenduizend man, verdeeld over veertien wijken, die de hele nacht door de straten liepen. Ze droegen emmers, haken en dekens, en ze hadden een opdracht die vandaag nog steeds klopt: zorgen dat er iemand was op het moment dat het misging.

Wat ze uitdrukkelijk niet konden, was brand of inbraak voorkomen. Rome bleef branden en er bleef ingebroken worden. Hun waarde zat ergens anders in. Ze zagen het, ze sloegen alarm, en achteraf was er iemand die kon vertellen wat er was gebeurd. In een stad zonder straatverlichting was dat het verschil tussen een gerucht en een feit.

Waarom die naam past

Wij beloven niet dat er niet wordt ingebroken. Dat kan geen enkele camera en geen enkel abonnement. Wat wij wel doen is precies wat die nachtwacht deed: zorgen dat er iets is blijven staan. Dat de beelden er nog zijn op het moment dat u ze nodig heeft, ook als de Vigilare bridge waar ze normaal op stonden mee de deur uit is gedragen.

Daarom liggen uw beelden niet in uw meterkast maar in een datacentrum in Nederland, versleuteld, met een bewaartermijn die u zelf kiest. Niet omdat opslag buiten het pand modern klinkt, maar omdat een recorder die weg is geen bewijs meer levert.

Wat dat in de praktijk betekent

Waken is werk dat je merkt als het er niet is. Negenennegentig dagen van de honderd gebeurt er niets en kijkt niemand terug. Die honderdste dag is waar alles om draait: een auto die wordt opengebroken, een pakket dat verdwijnt, een medewerker die valt en wil laten zien hoe het kwam. Dan telt niet hoe scherp de camera is, maar of het beeld er nog is.

Dat is de hele dienst, in één zin. De rest van deze website legt uit hoe we dat doen.